Jesienne smutki

Wewnętrzny  strach

pustka okalająca  dusze

brak ciepłej dłoni 

pocałunków na ciepłej skórze

słów ktore budziły radość

jest jedynie pustka 

opuszczenie 

zimna przestrzeń

tykanie zegara 

pusty materac  

niespełnione sny
nie dopita kawa 

garść wspomnień 
w mej głowie 

jestem ja 

tylko ja  

i ta pustka
samotność
nie chce jej

Do widzenia, mój niedoszły ukochany

dziękuje za  tysiące magicznych chwil 

nic nie dzieje sie  bez przyczyny 

Do widzenia, pozbawiony nadziei śnie...

Staram się o tobie nie myśleć.

Powinnam była wiedzieć, że przyniesiesz mi ból serca.

Niedoszli ukochani zawsze tak robią

dają smutek 

zim­ny nad­ciąga wieczór...
ostatni raz  szepcze 

Pod pozorem uśmiechu skrywa sie smutna dusza

popękana dusza
 która pragnie trochę ciepła lecz 
nie ma odwagi 

nie ma nic

 nic  do zaoferowania

pod pozorem  uśmiechu kryje sie samotna dusza 

pragnie jedynie ciepła 

Kiedy czas się wlecze
zegar tyka tik tak
uchodzą ze mnie mysli
te normalne i szalone 
malują  nie realny obraz 
skaczą robią co chcą 
w
samotne wieczory 
powstaje tego sporo 
księżyc
zdobi  niebo
zrobił sobie przerwe
 udał się za chmury
by ukryć swoją twarz i płakać
Kiedy czas się wlecze
zegar tyka tik tak
a ja siedzę z kartką papieru 
i pisze lis który
 nigdy nie zostanie wysłany 
próbuje złapać te mysli 
poukładać w całość 
ale one uciekają 

Jestem zmęczona trwaniem tu

jestem zmęczona trwaniem tu
 Stłumiona
I jeżeli musisz odejść
to odejdź
nie
 kuś swym głosem
nie wołaj
 odejdź 


Pragnę
 byś po prostu 
..odszedł
ponieważ Twoja
obecność wciąż tu ciąży
I nie zostawi mnie
 w spokoju
 twój wzrok
 pali mnie 

chociaż  ciebie nie ma
 Tak mocno próbowałam
      wmówić sobie 
że odszedłeś 
że  nic zawracać mych myśli tobą
 jestem zmęczona
chce  byś odszedł 
chociaż me serce mówi co innego ..

Uciec z moim sercem.

Uciec z moją nadzieją.

Uciec z moją miłością 

Jak ująć w słowa

 Jak ująć w słowa to co teraz sie we mnie dzieje  
Kim jestem?
a może kim chciałbym być?
to kim jestem nie ma przecież znaczenia...
a może ma ?
biegnę jak zaw­sze bo­so 
po ścieżkach o os­trych krawędziach
Zapach  ziemi lasu 
 nie chce trwać w miejscu 
granatowe niebo mieni się na­de mną, 
dywan gwiazd  
księżyc oświetla mi droge 
znajduje sie w mej oazie 
siadam ...
 zamykam oczy 
Twarz
skry­ta w dłoniach
słucham echa 
jak ten czas mija 
nic do tej pory nie zrobiłam
psuje sie 
poranna mgła juz  sie tworzy 
dogasające ognisko
 gdzieś się tli jeszcze ja­kiś płomień
płomienie ktore ogrzewały nocą
Nie było ciepła
zniknęło
mokra trawa pod stopami  
Za­pach po­ran­nej rosy.
zamknęłam oczy na chwile 
a juz słońce mnie wita
 tańczące promienie słońca
 piękny widok 
Spo­koj­ny od­dech i bi­cie serca,
Cisza za­lewa mo­je myśli kojąc pragnienia.
nie pot­ra­fię już krzyczeć
nie mam sił
jest mi zimno 
ale nie chce wracać 
ale trzeba